ปากีสถานร่วงเกือบสุดตารางดัชนีความยืดหยุ่นโลก สะท้อนวิกฤตเศรษฐกิจ–การเมืองรุนแรง
อิสลามาบัด: ความเปราะบางทางเศรษฐกิจและการเมืองของปากีสถานถูกจับตามองอีกครั้งในเวทีนานาชาติ หลังประเทศรั้งอันดับ 222 จาก 226 ประเทศ ใน “ดัชนีความเสี่ยงและความยืดหยุ่นด้านการลงทุนโลก” (Global Investment Risk and Resilience Index) ของบริษัท Henley & Partners ทำให้ปากีสถานกลายเป็นหนึ่งใน 5 ประเทศที่มีความยืดหยุ่นต่ำที่สุดในโลก เหนือกว่าเพียงซูดานใต้ เลบานอน เฮติ และซูดานเท่านั้น
ดัชนีนี้ซึ่งพัฒนาร่วมกับบริษัทวิเคราะห์ข้อมูล AlphaGeo ใช้ประเมินความเสี่ยงด้านภูมิรัฐศาสตร์ เศรษฐกิจ และสภาพภูมิอากาศ รวมถึงความสามารถของประเทศในการฟื้นตัวจากความเสี่ยงเหล่านั้น ผลลัพธ์สะท้อนสิ่งที่นักวิเคราะห์เรียกว่า “ภาวะเกือบล้มเหลวของระบบการบริหารประเทศ” ครอบคลุมทั้งภาครัฐและสถาบันสำคัญต่าง ๆ
Henley & Partners ระบุว่าอันดับที่ย่ำแย่นี้เป็นผลจาก ความไม่มั่นคงทางการเมืองที่ฝังลึก การคอร์รัปชันอย่างแพร่หลาย และกฎระเบียบที่อ่อนแอ ซึ่งทำลายความเชื่อมั่นของนักลงทุน รายงานชี้ถึง “ความล้มเหลวเชิงโครงสร้างของการบริหารประเทศ” และการขาดนวัตกรรมรวมถึงความซับซ้อนทางเศรษฐกิจว่าเป็นอุปสรรคสำคัญต่อความยืดหยุ่นของปากีสถาน
แม้รัฐบาลพยายามประคองเศรษฐกิจด้วยโครงการกู้เงินจาก IMF มูลค่า 7 พันล้านดอลลาร์ และเงินช่วยเหลือจากพันธมิตรในอ่าวอาหรับ แต่เศรษฐกิจปากีสถานยังคงพึ่งพาเงินกู้จากต่างชาติและเงินที่ประชาชนส่งกลับบ้าน มากกว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจภายในประเทศที่ยั่งยืน
ขณะที่ทุนสำรองระหว่างประเทศเพิ่มขึ้นชั่วคราวเป็น 14.44 พันล้านดอลลาร์ (ตุลาคม 2025) จากระดับต่ำกว่า 3 พันล้านดอลลาร์เมื่อปี 2023 แต่นักเศรษฐศาสตร์เตือนว่านี่เป็นการฟื้นตัวแบบลวงตา “ปากีสถานยังคงใช้เงินกู้มาโปะปัญหาโครงสร้าง” นักเศรษฐศาสตร์ภูมิภาคคนหนึ่งกล่าว “พื้นฐานเศรษฐกิจยังคงพังอย่างหนัก”
นักวิเคราะห์ชี้ว่าการบริหารผิดพลาด การศึกษาที่ล้มเหลว และการเติบโตของประชากรที่ไม่ถูกควบคุม เป็นปัจจัยที่ยิ่งทำให้ความยืดหยุ่นแย่ลงไปอีก สถานการณ์ยังเลวร้ายขึ้นจากความเสี่ยงด้านสภาพภูมิอากาศ วิกฤตพลังงานเรื้อรัง และความขัดแย้งทางการเมืองที่ทำให้การปฏิรูปเป็นอัมพาตยาวนาน
สำหรับนักลงทุนต่างชาติ ข้อความที่ส่งออกมานั้นชัดเจน: ปากีสถานเป็นหนึ่งในตลาดที่อันตรายที่สุดในโลก ซึ่งความไม่เสถียรและนโยบายที่เปลี่ยนไปมา มีน้ำหนักมากกว่ากำไรระยะสั้นใด ๆ
รายงานของ Henley สรุปไว้อย่างเฉียบคมว่า
“ช่องว่างด้านความยืดหยุ่นของปากีสถานสะท้อนประเทศที่ติดอยู่ระหว่างวิกฤตกับความเฉื่อยชา ไร้ความสามารถหรือไร้ความตั้งใจในการปฏิรูปโครงสร้างเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนจริง ๆ”
